‘Hoe meer ik kan doen, hoe meer energie ik krijg’
Als kind op de basisschool vertelde ze haar klasgenoten dat zij de eerste vrouwelijke premier van Nederland zou worden. Niet per se omdat zij sterke politieke ambities heeft, zo vindt Fierke Koolen nu, maar wel omdat haar blijkbaar al op jonge leeftijd duidelijk was dat leidinggeven bij haar past. Ze kan er zelfs heel blij van worden, van het managen van een grote groep andere mensen. Maar goed, ze is nog maar 22 jaar oud en net begonnen aan een nieuwe studie, dus de werkstudente bij Van Oort & Van Oort weet dat professioneel leidinggeven pas later mogelijk op haar pad zal komen. ‘Met ambities is helemaal niets mis, maar ik wil nu de tijd nemen om gewoon jong te kunnen zijn.’
Door Kees Broere
Ze heeft een voornaam die even passend als uniek is. Fierke is de naam die haar ouders voor haar bedachten. Omdat zij het vierde (en laatstgeboren) kind in het gezin is. En omdat in dat gezin iedereen ‘fier’ was, trots en blij dus, met haar geboorte. Het is tekenend, vindt Fierke, voor de warme en veilige omgeving waarin zij is opgegroeid. In Heiloo, het Noord-Hollandse dorp onder Alkmaar. ‘Mijn vriend noemt het een soort bungalowpark, en ik snap wel wat hij bedoelt. Een groene omgeving, op straat kunnen spelen zonder het gevaar van auto’s. Een heerlijke plek om in op te groeien.’
Maar ook een bevoorrechte witte bubbel, zo ontdekte ze rond haar zestiende. Fierke kwam in het bestuur van LAKS, het ‘Landelijk Aktie Komitee Scholieren’, dat onder meer bekendheid geniet als verzamelplaats van klachten van scholieren die hun eindexamen doen. Als bestuurslid kreeg zij vrijstelling van leerplicht en gebruikte ze de tijd onder meer om andere middelbare scholen zoals vmbo’s langs te gaan en veel te weten te komen over kansenongelijkheid. ‘Dan kom je erachter dat je zelf uit een heel beschermde omgeving komt.’ Het was een ontdekking die er toe bijdroeg dat Fierke steeds over grenzen heen wil kijken – in figuurlijke en letterlijke zin.
Het internationale politieke verkeer
De gymnasiaste koos er dan ook voor om in Leiden een bachelor International Relations and Organisations te gaan doen. ‘Op de middelbare school zat ik bij de Model United Nations. Je kent het waarschijnlijk wel; we speelden vergaderingen van de echte Verenigde Naties na. Heel leuk, heel leerzaam, heel interessant.’ Haar interesse voor de diplomatie en het internationale politieke verkeer is daarna alleen maar toegenomen. De studie zelf stelde haar enigszins teleur. ‘Bij sommige vakken had ik het idee dat niet meer werd behandeld dan wat ikzelf al in de krant had gelezen. Iets meer diepgang zou mooi zijn geweest. Maar het internationaal gemêleerde gezelschap van medestudenten was dan weer wel heel erg boeiend.’
Als een studie onvoldoende geeft, gaat Fierke Koolen op zoek naar andere manieren om kennis op te doen en die om te zetten in praktijkervaring. En dus regelde zij een stage in Brussel, bij de Nederlandse werkgeversorganisatie VNO-NCW. Tussen februari en augustus van dit jaar bracht zij veel tijd in de hoofdstad van België én van de Europese Unie door. Het sterkt haar in de gedachte dat een baan in het buitenland heel goed bij haar zou kunnen passen. ‘Wie weet ga ik ooit proberen om in “het klasje” van Buitenlandse Zaken te komen en een opleiding tot diplomaat te volgen.’
Maar vooralsnog is zij, terug in Leiden, begonnen met een masterstudie Economics and Governance. ‘Het is onderdeel van Bestuurskunde, maar dan op het snijvlak van economie aan de ene, en bestuur en beleid aan de andere kant. Dat is natuurlijk een van de dingen die ik in Brussel heb geleerd: het is belangrijk om werk te doen dat sociaal impact heeft, maar daarbij kun je er niet omheen dat het ook draait om geld. Het komende jaar van mijn master hoop ik daar veel meer zicht op te krijgen.’
Ambities koesteren
Fierkes motto van dit moment is ‘Ik ben jong, er is nog veel te ontdekken en heel veel te leren.’ Ze is daarbij bepaald niet bang dat ze het te druk zal krijgen. ‘Er komt gelukkig altijd veel op mijn pad, ik ben iemand die dingen snel interessant vindt en vaak is het moeilijk daarin te kiezen. Dat maakt dat ik me soms een “georganiseerde chaoot” voel. Maar dat is ook niet erg. Het is mijn drijfveer om iets goed te doen voor de wereld, om ergens voor te werken dat maatschappelijk impact heeft. En dan kun je ontzettend veel verschillende dingen aanpakken. En voor mij geldt dat ik op mijn best ben als mijn dag helemaal volgebouwd lijkt. Ik krijg daar juist heel veel energie van.’
Na haar studies is het voor Fierke in elk geval interessant om de wereld van politiek en bestuur nader te verkennen. ‘Je kunt bijvoorbeeld wethouder zijn en beleid maken dat mensen in armere wijken vooruit helpt. Dat is hartstikke relevant. Maar van mij mag het nog meer zijn. Waarom zou ik, als ik dat zou willen, niet binnen de Europese Commissie terecht kunnen komen? Zolang het mij lukt mijn morele grenzen te bewaken, zie ik niet wat er mis mee is om grote ambities te koesteren.’
En altijd dus zo veel mogelijk te doen en ook nieuwe kennis te verwerven (‘al merk ik dat hoe meer ik leer, hoe minder ik denk te weten’). Fierke is begonnen aan haar master en is net gestart bij Van Oort & Van Oort. Maar daarnaast volgt zij online lessen over uiteenlopende onderwerpen, zoals muziek of programmeren. Sinds kort probeert zij ook, via een betaalde app, de beginselen van het Russisch onder de knie te krijgen, al was het slechts als ‘opstapje’ om later de talen en culturen van omliggende Oost-Europese staten beter te leren kennen.
Als voorzitter van een commissie bij haar studentenvereniging die let op de administratie en de begeleiding van nieuwe leden geeft Fierke leiding aan 12 mensen. Daarnaast is zij soms, samen met het dagelijks bestuur, verantwoordelijk voor de groep van 400 nieuwe leden van de vereniging. Het zijn management-taken waarvan zij ‘heel gelukkig’ wordt. En die dus, wie weet, de voorbode kunnen zijn van dat premierschap waarover zij het op de basisschool al had. ‘Ach, natuurlijk ben ik daarmee nu helemaal niet bezig. Maar van mij mag iedereen groot dromen.’
