‘Ga met me in debat en daag me uit.’
Wacht. Anna Haasnoot heeft met plezier antwoord gegeven op alle vragen. Maar er is altijd nog meer te zeggen. Bijvoorbeeld, zo geeft zij aan, over haar ‘eigenschappen’. Dat zij vroeger romans zowat ‘van achter naar voor’ las, mag voor een schrijver verbijsterend klinken, maar is voor haarzelf goed te verklaren. ‘Als je even de introductie van de personages en hun mogelijke conflicten tot je neemt, dan vind je aan het eind van het boek de oplossingen. En heb je een overzicht als je het middendeel gaat lezen. Voor mij werkt dat prima. Natuurlijk, er komt bij dat ik onwijs ongeduldig ben. Ik ben heel leergierig en breed geïnteresseerd, maar ook praktisch gedreven. Ik weet wat ik wil, en ga ervoor.’
Door Kees Broere
Het patroon van haar studies maakt dat ook duidelijk. De nu 24-jarige Anna kiest aan de UvA in eerste instantie voor Media and Information, met het accent op nieuwe media en digitale cultuur, en de invloed die dit alles heeft op eigentijdse maatschappelijke ontwikkelingen. Maar in het tweede jaar merkt zij dat het haar allemaal niet vlot genoeg gaat. ‘Ik kan gewoon heel snel werken en word een beetje iebelig als ik daarvoor de kans niet krijg. Weet je wat, dacht ik, ik doe er nog een bachelor bij.’ Het werd Political Science, en toen viel het kwartje. ‘Hier kan ik mijn talenten ontplooien. Er vinden debatten plaats. Ik kan schrijven. En ik leer over de wisselwerking tussen politiek en maatschappij. Heel boeiend allemaal.’
Op zulke momenten voelt Anna ook waarom zij het graag druk heeft. ‘Ik kan heus mijn rust wel nemen, ik ben in balans. Maar ik voel mij ook graag uitgedaagd.’ Dus kom maar op met het debat, kom maar op met de dilemma’s van haar eigen Gen Z, die zich activistisch wil opstellen, maar vaak ook voldoende veiligheid moet voelen. ‘Ik denk juist dat je de wrijving niet uit de weg moet gaan. Ik krijg de kriebels als mensen menen dat zij alles altijd op de politiek correcte manier moeten benaderen. Ik word daar juist eerder recalcitrant van. Zeker, ik vind dat we respectvol tegenover elkaar moeten zijn. Maar ook eerlijk.’
Online imago
Voor een van de twee scripties die zij binnenkort gaat schrijven, richt Anna zich op performative activism. Bijvoorbeeld van mensen die na de moord op George Floyd en de opkomst van Black Lives Matter niet naar de Dam trekken om daar te protesteren tegen racisme, maar op het internet ‘zwarte vierkantjes’ posten en op die manier, zoals zij het noemt, ‘online hun imago veilig stellen’. Performative activism is laagdrempelig; veel meer dan je smartphone heb je er niet voor nodig. Maar een post op social media kan op activisme lijken, ‘maar eigenlijk meer een gimmick zijn’, een wat al gemakkelijke manier om aan de veilige kant te blijven.
En om veiligheid alleen hoeft het niet per se te gaan, vindt Anna Haasnoot. Ook als mensen tot maatschappelijke minderheden behoren, hoeven zij zich daarom nog niet snel bang te voelen. ‘Ik ben zelf onderdeel van een minderheid. Ik ben vrouw en ik ben gay. Heb ik onveiligheid ervaren? Jawel. Maar het is niet een gevoel dat steeds heel prominent in mijn leven aanwezig is. We moeten blijven praten over zaken als diversiteit en inclusie. Maar daarbij is het voor mij heel belangrijk dat we elkaar niet belemmeren in de open discussies die we moeten voeren. Ga met me in debat en daag me uit.’
Anna groeide met haar moeder en tweelingzus op in Zeist. Daar heeft zij met name de basisschool ervaren als een diverse omgeving, met mensen uit allerlei groepen van de samenleving. Maar ze begrijpt dat anderen extra steun nodig kunnen hebben, opdat ook hún stem wordt gehoord. ‘Daar moet je soms bewust bepaalde keuzes voor maken. Maar het mooist is het als we dan uiteindelijk allemaal met elkaar in gesprek komen en helemaal niemand zich gecanceld of uitgesloten voelt. Kom uit je bubbel en ontdek dat verbinding wel degelijk mogelijk is. En eigenlijk zie ik die trend ook wel ontstaan. Dat vind ik echt onwijs goed. En daarvoor zet ik mij ook heel graag in.’
Nog heel vers
In augustus is de werkstudente begonnen bij Van Oort & Van Oort. Anna heeft een contract voor wekelijks 10 uur, terwijl zij eerder bij een consultancy-bedrijf voor 24 uur stond ingepland. ‘Ik was toe aan een nieuwe stap.’ Voor een enorm energiek iemand als zij is 24 uur natuurlijk helemaal niet te veel, zo maakt Anna duidelijk. Maar goed, ze is nog heel vers bij Van Oort & Van Oort. ‘Ik wil graag heel veel leren en heb het gevoel dat ik dat hier kan.’
In Den Haag weet zij zich nu omringd met veel andere politieke junkies. ‘Heel erg leuk vind ik dat. En super interessant. Ik vind het spannend, maar vooral prachtig om in de boksring gegooid te worden en dan aan de slag te moeten, ervoor te kunnen gaan.’ Het boeit haar om te leren over de dynamiek binnen de Nederlandse politiek. Interesse in de politiek in het buitenland heeft zij wel degelijk ook, maar dat komt wellicht later aan de orde. ‘Ik vind het niet nodig om nu al heel ver in mijn toekomst te kunnen kijken.’
Wel neemt Anna al een paar lessen uit het verleden mee. ‘De opa van mijn moeder werkte in een blikkenfabriek en heeft dat zijn hele leven gedaan. Altijd dezelfde baan dus. Zo zal het voor mij niet gaan.’ Zij heeft eerder in het buitenland rondgekeken, met name in New York. ‘Super gaaf’ was dat. Maar al te ver van Nederland ziet zij zich toch waarschijnlijk niet gaan. ‘Ik wil wel in het buitenland wonen en werken, maar ik wil ook heel graag een gezin. Dat alles moet wel met elkaar te combineren zijn.’ Maar waar dan? ‘Ergens binnen de Europese Unie dan toch. In een land waar ik met inzet van mijn eigen ideeën kan meewerken aan de versterking van de democratie.’ Dat zij nu nog niet weet welk land dat kan zijn, vindt Anna geen probleem. Ze mocht dan bij romans wel beginnen bij het einde, in haar eigen leven mag het van voor naar achter. Maar graag wel in een pittig, vlot tempo.
